මං නැතිව ඔබ සතුටින්..


මං හිතුවෙ නෑ ඔබට සතුටින් ඉන්න පුළුවන් කියලා මං නැතිව..ඒත් ඔබ සුතුටින්.මට හිතෙන විදිහට මං ඔබේ ළග ඉදිද්දිට වඩා ඔබ දැන් ඉන්නෙ සතුටින්.
කෙහෙමෙද ඔබ මං නැතිව ඉන්නෙ..
කොහොමද ඔබ මං නැතිව සතුටින් ඉන්නෙ..මට හිතා ගන්න බැහැ...

මං දකිනවා ඔබව..තාමත් ඔභ මාව නොදැක්කට..ඉස්සරට වඩා මල් පිපෙන රොබරෝසි ගස් යටින් ඔභ ඇවිද ගෙන යනවා.,හරිම සැහැල්ලුවෙන්.ඔබට හුගක් සැහැල්ලු ඇති මං දැන් නැති නිසා ඔබේ අතේ එල්ලිලා.

ඉස්සර ඔබ බලාගෙන ඉන්නවා මං එනකම් රොබරෝසි ගස් අතරින් .නොකා නොබි ඔභ මං එනකම් බලාගෙන ඉන්නවා.දාහක් වැඩ රාජකාරි පැත්තකින් තියලා ඔබ දවස පුරාම මාව ළගට කරගෙන ඉන්නවා.දවස පුරාම කිසිම තේරුමක් නැතිව.මගේ නන් දෙඩවිලි අහගෙන ඔබ දවසම මගේ ළගට වෙලා ඉන්නවා.
එහෙව් ඔබ මාව අත්හැරියෙ කෙහොමද..මං නැතිව ඉන්නෙ කොහොමද..මට තාමත් අදහා ගන්න බැහැ.ඇත්තටම කෙහොමද ඔබ මං නැතිව ඉන්නෙ ..මතක් වෙන්නැද්ද මාව.අහම්බෙන්වත් රොබරෝසි ගස් දිහාවට ඇස් හැරෙන කොට මං එයි කියලා හිතෙන්නැද්ද ඔයාට,නොඑන බව දන්නවා වුනත්..

මං හිතුවා දවසක් හරි ඔබ එයි කියලා මාව බලලා යන්න.ඔබට ඉස්සර නම් මාව නොදැකඉන්න බැහැ.ඔභ කෙහේ හරි දුරක ගියොත් ඉක්මනට දුවන් එනවා මාව දකින්න..

මං බලාගෙන ඉන්නවා...
ඔබ එන දිහා නෙමෙයි.
ඔබ එන දිහාට පිටුපාලා..
ආකාස වෙරළ පාමුලට වෙලා මං බලාගෙන ඉන්නවා.
හැපි හැපි විලාප දෙන තෙරක් නෙපෙනෙන සාගරය දිහා.