මේ ඔබේ නගරය
කදුළු ගග මැද මතුවුණු
සුරම්මය දුපත..
හැන්දැව අදුරු කඩමලු
රෙද්ද පොරවා
දවස නිදි කළ විට
ඉබේ දෑසින් ගැලු
කදුලු බිදු එක දෙක
කළු ගල් තලාවේ
නොරැදි බේරුණු
කඩිත්තක් වි නොදැනිම
ඔබ ගින්නෙන් පෙලු
යවුලෙන් අනින විට පපුවට
දෑසින් පැන්න කදුළැලි
විසිවි තැනින් තැන....
උතුරා කදුළැලි කඩිති
සිරවි රළු රැලි කදු අතර
හිදින්නට ඉඩක් නැතියෙන්
පහතට බේරිලා ගිය
නවාතැන් නැතියෙන්
නික්ම යන්නට සිදුවිය
මං හසර නොමදැන
ඒ නික්ම ගිය මග
නමින් නම් "ගගක්" විය..
මා හෙලු කදුළු ගග..
මගෙ කදුළු ගග මැද
බිදෙන් බිද හිස එසවු ඔබ
මා නැති කරන්නට
නිබදවම ගලායන..
ඔබ කදුළු ගග මැද
සුරම්මය දූපතක් විය..
ඔරු පාරු වෙන් තලමින්
මා සිරුර ඇන ඇන හි හබල්
බිදිමින් මගේ ඉල ඇට
නන් දෙසින් වස්තුව රැගෙන විත්
ඔබ හැදු අමර පුරවර
පාදම සිට කැණි මඩල තෙක්
මගේ කදුළැලි අන අන
සුරම්මය පුරවර
ප්රීති ගෝෂා කිංකිණි සැලෙන
සුළග ගග පිස හමා ගෙන
එහඩ මට ගෙනවිත් අසන්නට දෙන
ඔබෙ සුඛිත දුපත..
මට එන්නට නොහැකි
ඔබ මොට කඩුවකින් පලා
මගෙ දෙපය පැලු විවරය
ලුනු මිරිස් පුරවා ඇති
විස පොවා සුවවිම වලක්වා ඇති
ඒ කෙසේ වුව..
දිගු කලක් නොසෙල්වෙන සේ
යකඩ දම්වැල් වෙලු පය
නොසෙල්වි හිද
පණ මැරි කොරව ඇති
හත් පෙති මලේ
දෙපා පණ දෙන
අන්තිම දම්පාට පෙත්තද
දිනෙක ඔබ
නිස්කාරණේ කීතු කොට
විසිකර ඇති
මේ සියලු දේ මැද
මා හෙලු කදුළු ගග
ඔබ මා හරස් කොට ඇති
ඔබ කිසි දිනෙක
දුපතින් පිටව යන්නේ නැති
මේ ඔබේ දුපත
රැකවලට
වට කොට
දිය අගලක් කපා ඇති ...!!
..