වැස්ස ..ඔබ එන්න

ඉතින් ඔබ එන්න..

මා තුරුලු කරගන්නට

යහන සාදා ඇත

තෙත බිදක්වත් නොහිටින්නට

ධුලි වත්සුණු ඉස ඇත

යහනත සිනිදුවෙන්නට..

ඉතින් ඔබ එන්න..
අස්වනු කපා ගෙට ගෙන

කහ පාට විල්ලුද ඇතිරිල්ල
කුඹුරෙහි එළා ඇත.
රන්වන් කහ පාට..!!

හැන්දෑව..
පෙත්තකන්දෙන් එබෙන විට
දම් පාට ලොකු සාය ඇති
දිග  ගවුම හැමතැන ඉහිරවාගෙන
නැහැදිච්චි තාලෙට
ළා නිල් තුනි බබා ගවුමේ
 රවුම් වාටිය ගුලිකරන් අරගෙන
සුදු කදුළැලි පිහින
කුඹුරු මැද්දෑවේ
දිලිසෙන කදුරු ගස
 මල් කදුලු එක දෙක
හිමිහිට නොපෙනානා විදිහට
බිම බලාගෙන බිම වක්කරන
මේ හැන්දැව....
පාළුව ගලාගෙන එන
හැම පැත්තෙන්ම
අහසින් පොළොවින් විතරක්ම නොවන
නන්නත්තාරවුනු සුළග
සාංකාවෙන් හුල්ලන.

දුක් වුනත් හැම එක්කෙනා
එකම ලෙස
 හිත හදාගන්නට බැහැ
පාළුයි අඩන්නත් බැරිතරමටමට
 ඔබ නැතිව..
ඉතින් ඔබ එන්න
බැ නොකියන්න
වෙන ගමන් ඇති බවනොකියන්න

මගෙ වැස්ස
ඔබ එන්න
නොවරදවාම  මේ හවසට
හැන්දැව ගෙවෙන විට
 කළුවර තැවරෙනා විට
හිරිකඩ හුළග අත
ඔබෙ සුවද පළමුව..
වට පිට හැමදේම
ඇහැට නොපෙන්න  බොදකර
ඔබ ළග ඉන්න
ඔබ විතරක්ම ළග ඉන්න...!! 

මං නැතිව ඔබ සතුටින්..


මං හිතුවෙ නෑ ඔබට සතුටින් ඉන්න පුළුවන් කියලා මං නැතිව..ඒත් ඔබ සුතුටින්.මට හිතෙන විදිහට මං ඔබේ ළග ඉදිද්දිට වඩා ඔබ දැන් ඉන්නෙ සතුටින්.
කෙහෙමෙද ඔබ මං නැතිව ඉන්නෙ..
කොහොමද ඔබ මං නැතිව සතුටින් ඉන්නෙ..මට හිතා ගන්න බැහැ...

මං දකිනවා ඔබව..තාමත් ඔභ මාව නොදැක්කට..ඉස්සරට වඩා මල් පිපෙන රොබරෝසි ගස් යටින් ඔභ ඇවිද ගෙන යනවා.,හරිම සැහැල්ලුවෙන්.ඔබට හුගක් සැහැල්ලු ඇති මං දැන් නැති නිසා ඔබේ අතේ එල්ලිලා.

ඉස්සර ඔබ බලාගෙන ඉන්නවා මං එනකම් රොබරෝසි ගස් අතරින් .නොකා නොබි ඔභ මං එනකම් බලාගෙන ඉන්නවා.දාහක් වැඩ රාජකාරි පැත්තකින් තියලා ඔබ දවස පුරාම මාව ළගට කරගෙන ඉන්නවා.දවස පුරාම කිසිම තේරුමක් නැතිව.මගේ නන් දෙඩවිලි අහගෙන ඔබ දවසම මගේ ළගට වෙලා ඉන්නවා.
එහෙව් ඔබ මාව අත්හැරියෙ කෙහොමද..මං නැතිව ඉන්නෙ කොහොමද..මට තාමත් අදහා ගන්න බැහැ.ඇත්තටම කෙහොමද ඔබ මං නැතිව ඉන්නෙ ..මතක් වෙන්නැද්ද මාව.අහම්බෙන්වත් රොබරෝසි ගස් දිහාවට ඇස් හැරෙන කොට මං එයි කියලා හිතෙන්නැද්ද ඔයාට,නොඑන බව දන්නවා වුනත්..

මං හිතුවා දවසක් හරි ඔබ එයි කියලා මාව බලලා යන්න.ඔබට ඉස්සර නම් මාව නොදැකඉන්න බැහැ.ඔභ කෙහේ හරි දුරක ගියොත් ඉක්මනට දුවන් එනවා මාව දකින්න..

මං බලාගෙන ඉන්නවා...
ඔබ එන දිහා නෙමෙයි.
ඔබ එන දිහාට පිටුපාලා..
ආකාස වෙරළ පාමුලට වෙලා මං බලාගෙන ඉන්නවා.
හැපි හැපි විලාප දෙන තෙරක් නෙපෙනෙන සාගරය දිහා.

අහස..
ඔබට අඩන්නටම ඕනෑද..
නැතුවත් කමක් නැත
හුගක් දුක නැත
අඩන්නට තරමට දුක් තව නැත

අහස..
ළගට එන්නටම ඕනැද
දුරටවි ඉන්නම බැරිද
ඇත්තටම ආදරේ නම්
 බදා වැළදා නොගත්තත් නොදෑනේද

අහස
නෑඩුවට කම් නැත
ඔබ අඩන විට මට
දුක දරාගන්නට ලෙහෙසි නැත
ඔබ..
මා ඔබ ළගට නොමගන්න
බෙහෙවින් අමනාප
මා ඔබේ දෙස නොබලන..

දම් පාට හැන්දෑව අතවනයි..
ආකාසෙ ඈතටම
යන්න මට
දම්පාට හැන්දැව අඩගසයි..

අහස් ගග
ගලාගෙන යනවා..
කළුවරේ පේන්නෑ තමයි..
ගං දියේ
තරු මල් පාවෙලා යනවා
ඇහිද ගන්නට බෑ තමයි..
ගග දිය
මිදුමෙන් වැහිලා යනවා
ගග නොපෙන්ම යනවා තමයි
ගං ඉවුරෙ
තාමත් මං බලාන ඉන්නවා
ඔයා එන්නේ නැ තමයි

සිහින..
ඇයි ඔබ මෙතරම්ම දම්පාට..
උදුපියළි මල් තරමට
පාගන්න ලෝභ හිතෙනා තරමට

වහින්නට හදනා
දම්පාට අහස තරමට
දම්පාට වළාකුළු අතරට
මා තෙරපන
දම්පාට සිහින
ඇයි ඔබ මෙතරම්ම දම්පාට

Vada raha Pyar ka Pyar se